Με τον ΣΧΟΒ στο Φαλακρό όρος

Του Νίκου Τσιαμούρα

Η φύση είναι ένας γενναιόδωρος φίλος που πρέπει να χαίρεσαι, να αφουγκράζεσαι και προπάντων να σέβεσαι . Με νωπές ακόμη τις εικόνες από τον ανεπανάληπτο Όλυμπο της Μυσίας φύγαμε για το Φαλακρό Δράμας πριν ξημερώσει,  4 ορειβάτες μέλη του Συλλόγου. Τα ορεινά του νομού Δράμας είναι μια  απρόσμενη αποκάλυψη, η θέα των ορεινών όγκων με τις χιονισμένες  και τραχιές γυμνές πλαγιές επιβεβαιώνει απόλυτα το όνομα του. Φαλακρό…… Γνωστό  από την αρχαιότητα με ψηλότερη κορυφή τον “Προφήτη Ηλία” 2235 μέτρα. Χιλιάδες λέξεις έχουν γραφτεί για να περιγράψουν την αίσθηση του Χειμώνα .

Ανεβαίνουμε τις στροφές του δρόμου που οδηγεί στο χιονοδρομικό κέντρο. Διαδρομή όμορφη,  ήσυχη περνώντας μέσα από πυκνά δάση οξιάς και μαύρης πεύκης  Το χιονοδρομικό  κέντρο μας υποδέχεται με πολύ λίγο κόσμο, με μια κάτασπρη μελαγχολία του χειμώνα   και  με ένα παγωμένο αέρα. Φθάσαμε στο καταφύγιο,  είναι χτισμένο σε υψόμετρο 1740 μ. στη θέση Άγιο Πνεύμα, τα εγκαίνια έγιναν  τον Ιούνιο του 1979 .  Διαθέτει εστιατόριο, καφετέρια  και  έχει  χώρο φιλοξενίας  72 ατόμων. Το χιονοδρομικό κέντρο λειτουργεί από τον Δεκέμβριο μέχρι και τον Απρίλιο. Οι πίστες του κέντρου διαθέτουν διαδρομές όλων των επιπέδων δυσκολίας και είναι κατάλληλες τόσο για αρχάριους όσο και για αθλητές . Υπάρχουν 5 χιονοδρομικοί αναβατήρες,  πίστα δρόμων αντοχής 5 χιλιομέτρων , χιονοσκούτερ,  έλκηθρα, σχολή σκι .

Κατεβαίνουμε από τα αυτοκίνητα η προετοιμασία  για  πορεία και ανάβαση στις χιονισμένες πλαγιές ,  θερμοκρασία περιβάλλοντος –0 βαθμοί .  Να ’μαστε τώρα  μέσα στην κρύα  ημέρα  του πρωινού  να οδοιπορούμε στις απότομες πλαγιές. Αφήνουμε πίσω την καθημερινότητα και ξαναγεννιόμαστε……Εδώ το σώμα και η ψυχή γίνονται ένα με τη φύση,  οι πληγές γιατρεύονται . Μπροστά μας ξεπροβάλλει τώρα ο ορεινός όγκος του Φαλακρού το μαρτυρούν οι ήπιες καμπυλώσεις ,  η σαφήνεια του ανάγλυφου των γραμμών , το ομιχλώδη πρωινό, ο αχός της χέρσας γης, ο ξεθυμασμένος παγωμένος αέρας .

Το βουνό κρατά στις αγκάλες του όλα τα μυστικά της φύσης , όλη την ιστορία των ανθρώπων, την ισορροπία του κόσμου .  Η ανάβαση δύσκολη,  σε πολλά σημεία της πίστας το παγωμένο χιόνι μας δυσκολεύει  στην  ανάβαση,  εμείς απτόητοι συνεχίζουμε . Ο ήλιος σε όλη την διάρκεια της πορείας μας ακολουθεί , σύντροφος στις κοφτές ανάσες  και του παγωμένου τοπίου.  Οι ψηλές κορφές του Φαλακρού έχουν κυκλική διάταξη και καλύπτουν περίπου τα 3/4  ενός κύκλου διαμέτρου 2-3 χιλιομέτρων . Καρατάλκα  , κορυφή Φαραγγιού,  κορυφή Χιονότρυπας  , Προφήτης Ηλίας , Ψευτοδόντι .

Μετά από  πορεία συνεχούς ανάβασης διάρκειας μιάμισης ώρας , βρισκόμαστε στο σαλέ, η θέα  προς Βορρά είναι μοναδική με τις λίμνες του ποταμού Νέστοιυ και τα χωριά  και προς  Νότο η πεδιάδα  της Δράμας

Συνεχίζουμε ψηλότερα, τώρα προσπερνάμε την χιονότρυπα – ένα κάθετο σπηλαιοβάραθρο – σαν θεϊκό πηγάδι.

 Είμαστε δίπλα στο βάραθρο της χιονότρυπας . Είναι  ένας κρατήρας με πλάτος ανοίγματος 50 –60 μέτρων.

Οι πλευρές του συγκλίνουν προς τα κάτω και φτάνουν τα 70 μέτρα βάθος .  Οι βράχοι της χιονότρυπας  εκτός από θεαματικοί είναι και μια πρόκληση για τους λάτρες της καταρρίχησης (ραπέλ ).

Ορειβατούμε ακριβώς δίπλα από τη μεγάλη χαράδρα βάθους 700 μέτρων με θέα προς το Νότο, ευτυχώς έχει τοποθετηθεί ξύλινο κιγκλίδωμα και αγναντεύουμε. Μετά από μια δύσκολη και πολλές φορές επικίνδυνη ανάβαση λόγω του παγωμένου χιονιού είμαστε στην κορυφή Προφήτης Ηλίας, οι βράχοι δίπλα μας διατηρούν το μοναχικό τους  μεγαλείο. Εικόνες μοναδικές του Χειμώνα. Δρυς , οξιές και πεύκα  πιο χαμηλά στις παρυφές του βουνού είναι κάτι παραπάνω από αρκετά για να μας θυμίσουν πόσο όμορφη είναι η ζωή στη σύλληψη της. 

Ο ρόλος μας ως επισκεπτών μας κάνει να συνειδητοποιούμε πόσο τρωτοί είμαστε,  μας  υπενθυμίζει  ποια  είναι η θέση μας στην αλυσίδα της ζωής . Απολαμβάνουμε αυτό το θέαμα καθώς ατενίζουμε τις άλλες βουνοκορφές και πέρα μακριά το Μπάνσκο χιονισμένο ξεπροβάλλει μεγαλόπρεπα ,  ένα από τα ψηλότερα βουνά της Βουλγαρίας  και πολύ δημοφιλές τα τελευταία χρόνια. Ο καφές  δίπλα στο τζάκι του καταφυγίου μας δίνει δυνάμεις για την συνέχεια Επιστροφή κατεβαίνουμε τις στροφές του δρόμου.  Η ομορφιά, πρόβαλλε αναπάντεχα.. ήταν κρυμμένη,  περίμενε στη στροφή του δρόμου. .Το χωριό Βόλακας. τουριστικό θέρετρο για χειμωνιάτικες αποδράσεις.

Αφήσαμε πίσω μας  την Δράμα , μια πόλη με μακρά ιστορία  στο πέρασμα των αιώνων,  υπέφερε πολλά στην διάρκεια του 20ου  αιώνα ,  σήμερα έχει 40 χιλιάδες κατοίκους περίπου.  Προσπερνάμε  την Αμφίπολη, η σχέση της με το ποτάμι της έδωσε και την ονομασία της, όπως αναφέρει ο Θουκυδίδης . Ονομάστηκε από τον  στρατηγό Άγνονα γιο του Νικία   (ιδρυτή της )  Αμφίπολη,  γιατί ο Στρυμόνας την περιέβρεχε από δυο μεριές. Ιδρύθηκε από τους Αθηναίους το 437 π Χ. σε προνομιακή θέση και φυσικά οχυρή θέση, σε μικρή απόσταση από τη θάλασσα ανάμεσα σε ένα μεγάλο πλωτό ποτάμι, το Στρυμόνα. Ελέγχει τα χρυσωρυχεία του Παγγαίου και την  ναυπηγήσιμη ξυλεία των παρακείμενων  δασών. Με το λιοντάρι της   επιτάφιο μνημείο του 4ου αιώνα .Πιθανόν ανήκει στον Λαομέδοντα ,   ναύαρχο και πιστό σύντροφο του Μέγα Αλέξανδρου. Άνοιξη 334 π.Χ. στις εκβολές του Στρυμόνα και τη λίμνη Κερκινίτιδα  συγκεντρώθηκαν τα στρατεύματα του Μέγα Αλέξανδρου,  για την μεγάλη εκστρατεία εναντίον των Περσών .

Η φύση ήταν γλυκιά σήμερα μαζί μας και όχι τραχιά και ακατανόητη. Όλη αυτή η ομορφιά γύρω μας θα πρέπει να θυμίζουν στον άνθρωπο, τη σχέση του με τη μάνα φύση, το χρέος του να τη σεβαστεί και να συνυπάρξει αρμονικά μαζί της . Υπάρχουν πράγματα θεία, ωραιότερα από αυτά που οι λέξεις μπορούν να εκφράσουν. Ο ήλιος ολοκλήρωσε τη διαδρομή του και οι τελευταίες ακτίνες φωτίζουν τον ορίζοντα πίσω μας. Νυχτώνει,  νύχτωσε. Συνεχίζουμε το δρόμο της επιστροφής. Μόνοι εμείς στο αυτοκίνητο και  το φεγγάρι που ανέλαβε καθήκοντα ξενάγησης  στη μαγεία της χειμωνιάτικης νύχτας .

Κυριακή   31 Μαρτίου  Μάλε  –  Μάδι

Για τον Σύλλογο Χιονοδρόμων Ορειβατών Βέροιας    

Τσιαμούρας Νικόλαος