Με τον ΣΧΟΒ στον Όλυμπο

| |

Του Νίκου Τσιαμούρα

Ήμουν και εγώ εκεί….! Τυλιγμένος για χιλιάδες χρόνια στη γοητεία του μύθου  ο Όλυμπος, σε κάνει να νοιώθεις όλο και πιο έντονα το βάρος της ιστορίας, της μεγαλοπρέπειας και της φυσικής ομορφιάς αυτού του τόπου.

Τα μέλη και οι φίλοι του Συλλόγου που βρέθηκαν σήμερα στο μυθικό βουνό είχαν την ευκαιρία να θαυμάσουν και να απολαύσουν ένα από τα πιο ορεινά τοπία της χώρας.

Έφυγε  στις 7 το πρωί  με βροχή μια ομάδα  έντεκα ορειβατών για πορεία στο χιόνι και ανάβαση στον μυθικό Όλυμπο.

Κατερίνη- Ολυμπιάς- Σπαρμός- Κρυόβρυση –Βρυσοπούλες. μια διαδρομή που τους συναρπάζει. Χωριά λαξεμένα στις πλαγιές, ανεβαίνοντας ψηλότερα όλα κάτασπρα όλα παγωμένα.

Στο βάθος μακριά  στην νότια πλευρά του Ολύμπου, χτισμένη αμφιθεατρικά  στους πρόποδες σειράς λόφων η πόλη της Ελασσόνας.

Την διασχίζει ο ποταμός Ελασσονίτης και χωρίζει την πόλη σε  δυο μέρη τα οποία συνδέονται με 3 γέφυρες και ένα παλιό τοξωτό γεφύρι που αποτελεί αξιοθέατο της πόλης. στη συνέχεια εκβάλλει στον Πηνειό.

Βρίσκονται στο βουνό των  12 θεών. Μνημείο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς από την UNESCO.

Ο βασιλιάς του Ολύμπου  Ζεύς  /  Δίας και  αρχηγός του δωδεκάθεου, άρχοντας των κεραυνών , τιμωρός και προστάτης, εραστής και πολέμαρχος, νίκησε τον πατέρα του Κρόνο και έριξε τους Τιτάνες και τους γίγαντες στα τάρταρα.

Φθάσανε στο στρατόπεδο, αγοράσθηκε το 1973 από τον οργανισμό της εκκλησιαστικής περιουσίας.

Ανήκει στις ένοπλες δυνάμεις και τα αρχικά του ( ΚΕΟΑΧ ) σημαίνουν  ΄΄κέντρο εκπαίδευσης ορεινού αγώνος χιονοδρομίας ΄΄ .

Αρχικά τ ΚΕΟΑΧ λειτούργησε από τον χειμώνα 1950-1951 στο Σέλι του Βερμίου και μέχρι το 1960.

Από το 1960 εγκαταστάθηκε στη σημερινή τοποθεσία στη θέση ΄΄Νίκη΄΄ που ονομάσθηκε στρατόπεδο Τχη ( ΠΒ ) Παπαρράδου Ιωάννη.

Ιδρυτής του τάγματος χιονοδρόμων που έπεσε ηρωικά μαχόμενος στον ελληνοϊταλικό πόλεμο ( 1940- 41) στις 15 Απριλίου 1941 στα υψώματα του Δισπηλιού  νότια της λίμνης Καστοριάς.

Δώσανε τα στοιχεία τους στον φρουρό και με τον σάκο στον ώμο και ντυμένοι με ζεστά ρούχα ανηφορίζουν προς το χιονοδρομικό. Σε λιγότερο από 20 λεπτά της ώρας βρίσκονται στο χιονοδρομικό κέντρο και οδοιπορούν τώρα μέσα σε πυκνό χιόνι κάτω από τους πυλώνες που μεταφέρει τους σκιέρ.

Συνεχίζουν μέχρι το καταφύγιο ανάγκης  ( 2450μ.),τριγύρω  τοπίο αλπικό χιονισμένο τους δυσκολεύει. 

Η ομίχλη τύλιξε τις γύρω βουνοκορφές το κρύο έντονο, ένας λευκός κλοιός από σπυρωτό χιόνι τους κόβει την ανάσα. Τώρα χιονίζει ασταμάτητα, αυτοί απτόητοι συνεχίζουν.

Η πορεία τους δύσκολη, η ανάβαση για γερές αντοχές και δυνατά πόδια.  Η κλίση του βουνού μια  συνεχή ανάβαση, το χιόνι πολύ και τελικά η κούραση μεγάλη.

Ο καιρός  για κάποια στιγμή φαίνεται να αλλάζει η ομίχλη διαλύεται, η ατμόσφαιρα καθαρή, όπου και να γυρίσεις το βλέμμα σου μαγνητίζεται από την εκπληκτική ομορφιά του χιονισμένου τοπίου. Το βουνό αυτή την ώρα έχει το δικό του ξεχωριστό πρόσωπο.

Ανάβαση και πάλι ανάβαση.

Πλησιάζουν στην κορυφή, με ένα κρύο που τρυπάει κόκαλα, νοιώθεις ότι είσαι στο έλεος της φύσης. Φοράνε ότι ζεστό έχουν πάνω τους και συνεχίζουν.

Μετά από μια δυνατή πορεία 3 ωρών πήραν το μονοπάτι που οδηγεί στον Άγιο  Αντώνιο, λίγο πριν την κορυφή τους δυσκολεύει η ανάβαση αλλά μόλις βρέθηκαν σε υψόμετρο 2817 μέτρων πάνω από την θάλασσα, είναι δύσκολο να περιγράψεις  τα αισθήματα που νοιώθεις  βλέποντας το τοπίο τριγύρω με τόσο χιόνι και τέτοια παγωνιά.

Παντού το λευκό που ξεχωρίζει, ο χειμώνας είναι ακόμη εδώ,

Το έντονο κρύο, ο συννεφιασμένος ουρανός, το σπυρωτό χιόνι δημιουργούν στην ομάδα ανάμικτα αισθήματα.

Περισσότερη ώρα στην κορυφή του Αγίου Αντωνίου απαγορευτική. Πήρανε το δρόμο της επιστροφής.

Η κατάβαση από την ίδια διαδρομή μέσα από μια παγωμένη φύση, ανόθευτη, γαλήνια.

Μονοπάτι κατηφορικό,  με έναν  παγωμένο αέρα να τους μεταφέρει ξανά πάλι πίσω στο χιονοδρομικό.

Ο καφές στο σαλέ του χιονοδρομικού κέντρου πίνεται ευχάριστα και όσο το επιτρέπει ο καιρός τους αποζημιώνει με την ομορφιά του τοπίου τριγύρω.

Επιστροφή…. 

Ο γυρισμός  τους από άλλη διαδρομή. Λείβηθρα – Καρυά- Λεπτοκαρυά.

Η Λείβηθρα υπήρξε πόλη της Μακεδονίας, ήταν μια αρχαία πόλη, όπως το Δίον και η Πίμπλεια κοντά στον Όλυμπο.

Σύμφωνα με τον Παυσανία η πόλη καταστράφηκε όταν πλημμύρισε ο χείμαρρος Συς.

Οι κάτοικοι μετά την καταστροφή μετανάστευσαν στη Βοιωτία στην περιοχή του βουνού Ελικώνας, στον Ελικώνα μετέφεραν και τη λατρεία των Μουσών.

Ανακαλύφθηκαν τείχη τα οποία κτίσθηκαν από τον βασιλιά Αρχέλαο της Μακεδονίας, στα τέλη του 5ου π.Χ. αιώνα.

 Σύμφωνα με την παράδοση εδώ τάφηκε  ο Ορφέας.

Ο  ΄΄αιώνιος έφηβος ΄΄.  γεννήθηκε και πέθανε στην περιοχή των Λειβήθρων πριν ακόμη φύγουν οι Θράκες από την Πιερία.

Σήμερα οι φίλοι ορειβάτες,  ορειβάτησαν στις πλαγιές του θεϊκού βουνού, άκουσαν τα μυστικά του και για μια άλλη φορά ταξίδεψαν.

Συγχαρητήρια σε όλους τους φίλους ορειβάτες που έζησαν αυτή την μοναδική και ανεπανάληπτη εμπειρία  στο  μοναδικό βουνό.

ΑΠΟΚΡΙΕΣ ΣΤΟΝ ΟΛΥΜΠΟ ΤΗΣ ΒΙΘΥΝΙΑΣ ΣΤΗΝ ΠΡΟΥΣΣΑ.

Κυριακή 10 Μαρτίου 2013  Βέρμιο 3-5 Πηγάδια

Για τον Σύλλογο Χιονοδρόμων Ορειβατών Βέροιας

Τσιαμούρας Νικόλαος

Προηγούμενες

Πρωτιά στον προκριματικό για Κολοκυθά

Με τον ΣΧΟΒ στα Πηγάδια

Επόμενη